Jak obliczyć powierzchnię biologicznie czynną na działce?

Definicję określają przepisy techniczno-budowlane, a MPZP albo WZ wskazuje wymagany udział dla konkretnej działki.

Do powierzchni biologicznie czynnej zalicza się teren urządzony tak, aby zapewniał naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, powierzchnie wód oraz 50% powierzchni tarasów, stropodachów i innych terenów o takiej samej nawierzchni, jeśli mają co najmniej 10 m².

Wynik odnosi się do konkretnego zamierzenia i dokumentu planistycznego. Jeżeli MPZP albo WZ zawiera dodatkowe ustalenia, odczytaj je razem z definicją używaną w przepisach techniczno-budowlanych.

Pomnóż powierzchnię działki przez wymagany udział procentowy, a następnie porównaj wynik z powierzchnią, którą można zaliczyć do biologicznie czynnej.

Przykład jest tylko ilustracją: dla działki o powierzchni 1000 m² i wymogu 40% minimalna wartość wynosi 400 m². Sam rachunek nie rozstrzyga jeszcze, czy wszystkie zaplanowane fragmenty można wliczyć.

Powierzchnię biologicznie czynną odróżnij od obrysu budynku: zobacz też, jak liczyć powierzchnię zabudowy.

Przygotuj zestawienie powierzchni dla trawnika, nasadzeń, tarasu, dojść i innych elementów projektu. Każdy element przypisz do właściwej kategorii dopiero po sprawdzeniu dokumentu planistycznego i przepisów.

Wymagany udział sprawdzisz w MPZP, a gdy planu nie ma, w decyzji o warunkach zabudowy oraz w dokumentacji projektowej dla zamierzenia.

Ustal numer działki i obszar planu, a potem odszukaj symbol terenu oraz ustalenia dotyczące zagospodarowania. Sama mapa bez tekstu uchwały może nie pokazać wszystkich ograniczeń.

Jeżeli działka jest objęta procedurą inwestycyjną, projektant powinien zestawić wskaźnik z usytuowaniem obiektów i innymi wymaganiami. Przy rozbieżności zachowaj dokument, z którego wynika przyjęta interpretacja.

Dane o planie i położeniu działki pomagają zebrać wejście do obliczenia oraz projektu zagospodarowania. Sprawdź działkę przed projektem.